Πρώτη φορά μπαμπάς λοιπόν...
Άμστερνταμ, 15 Οκτωβρίου 2013 και ημερομηνία της δεύτερης επετείου του γάμου μας (όλως τυχαίως), μάθαμε τα χαρμόσυνα νέα... Τρελή χαρά φυσικά και αγωνία για το φύλο...ναι,ξέρω ξέρω, καλά να είναι και ότι νάναι,αλλά ας μην κοροϊδευόμαστε, όλοι οι νέοι γονείς στο πίσω μέρος του μυαλού τους σκέφτονται αν θα είναι αγοράκι ή κοριτσάκι.
Παραδόξως εγώ πέρασα και τις δύο φάσεις πριν το μάθουμε. Κλασικά, σαν αρσενικός, ήθελα τον γιό! Για τους πολλούς προφανείς λόγους, αλλά και για πολλούς άλλους όχι και τόσο προφανείς... Για να τον μάθω να βλέπει μπάλα αλλά να παίζει μπασκετάκι, για να τον μάθω να ακούει Smiths, Cure, Pink Floyd και τα ρέστα, να αγαπά την φύση και τα ζώα,να πηγαίνουμε κατασκηνώσεις, να τον μυήσω στην υπεργαματοσύνη του Star Wars, του Lord of the Rings,του Big Lebowski, και πολλά πολλά άλλα...
Αλλά πέρασα και την φάση της μπέμπας. Βλέποντας φίλους με τα κοριτσάκια τους, την Εβελίνα, την Σωτηρία, την Κωνσταντίνα, την Βασιλική... Είδα από πρώτο χέρι αυτό που λένε για τις κόρες με τους μπαμπάδες, πως τους παίζουν στα δάχτυλα τους και πως ολόκληροι άντρες λιώνουν σαν βούτυρο στις προσταγές τους.
Αλλά με το που μάθαμε τα νέα κατά βάθος ήθελα πολύ να ήταν αγοράκι... Και πολύ περισσότερο όταν άκουγα αυτό στο ριπίτ:
Και είμαι στην ευχάριστη θέση να πω ότι σε περίπου 5 μήνες περιμένουμε την άφιξη του μικρού Όθωνα! Για τους φίλους, σκέτο Άθως.
Εδώ σε αυτό το blog, θα προσπαθήσω να καταγράφω την εμπειρία μου (και κυρίως την απειρία μου) απο την εγκυμοσύνη μέχρι και το μεγάλωμα του επερχόμενου μπέμπη. Εμπλουτισμένο με συμβουλές, ιστορίες και anecdotes απο φίλους "ψαρωμένους" αλλά και "πάλιουρες" μπαμπάδες.
Θα είναι μια αντρική, χιουμοριστική, ενίοτε και κάφρικη φωνή μέσα στον ωκεανό των μαμαδομπλόγκς.
Μέχρι την επόμενη φορά, May the Force be with you!
the Jedi Dad
